Yurtimizda Xotira va qadrlash kuni keng nishonlanayotgan shukuhli kunlarda Toshkent shahridagi Puchon universiteti rahbariyati hamda talabalari Ikkinchi jahon urushi faxriylari va o‘sha yillarning og‘ir sinovlarini boshdan kechirgan insonlar holidan xabar oldilar.
Bu shunchaki rasmiy tashrif emas, balki tirik tarix sari qo‘yilgan qadam edi. Darsliklarda yozilmagan, inson ovozida, nigohida va hatto sukutida yashayotgan xotiralar bilan yuzma-yuz uchrashuv edi.
Faxriylar mehmonlarni o‘z xonadonlarida samimiy va ortiqcha rasmiyatchiliklarsiz kutib oldilar. Ilk daqiqalardanoq dillar birikdi — o‘rtadagi masofa yo‘qolib, o‘rnini qizg‘in suhbat, cheksiz e’tibor va minnatdorlik tuyg‘ulari egalladi.
Universitet vakillari, o‘qituvchi va talabalar o‘zlari bilan nafaqat bayram sovg‘alari va gullar, balki yuksak ehtirom ham olib keldilar. Bu e’tiborning zamirida bir haqiqat mujassam: ularning jasorati va bosib o‘tgan hayot yo‘li hech qachon unutilmaydi.
Ushbu uchrashuvlarning eng qimmatli jihati moddiy buyumlar emas, balki jonli hikoyalar bo‘ldi. Faxriylar urush tufayli bevaqt yakunlangan bolalik, front yo‘llari, og‘ir damlarda kuch bergan maktublar va urushdan keyingi zahmatli, ammo mazmunli hayot haqida so‘zlab berdilar.
Talabalar esa bu hikoyalarni hayajon bilan tingladilar. Telefonsiz, shoshilmasdan va ba’zan ko‘z yoshlarini yashira olmay… Chunki bu yerda tarix quruq sanalardan chiqib, qarshisida o‘tirgan insonning hayotiga, ovoziga aylanayotgan edi.
Ayniqsa, nuroniylarning tinchlik haqidagi chuqur mulohazalari barchaga kuchli ta’sir qildi. Tinchlik — bu shunchaki bo‘shliq emas, balki juda ulkan zahmadlar evaziga erishilgan, asrab-avaylanishi shart bo‘lgan ne’mat ekanligi yana bir bor yodga olindi.
Ko‘plab talabalar uchun bu chinakam “tirik tarix darsi” bo‘ldi. Unda xotira uchun mas’uliyat shaxsiy darajada his etildi.
Universitet rahbariyati ta’kidlaganidek:
Bunday uchrashuvlar yoshlar qalbida nafaqat tarixga hurmatni, balki insoniy qadriyatlarni — tinchlikni qadrlashni va avlodlar davomiyligini anglashni shakllantiradi.
Xotira va qadrlash kuni — bu shunchaki oddiy sana emas, bu avlodlar o‘rtasidagi uzilmas muloqotdir. Talabalar faxriylar xonadonini tark etar ekan, qalblarida bir tuyg‘u muhrlandi: tarix uzoqda emas, u yonimizda va u bizga ishonib topshirilgan.
